“Waarom je ertoe doet”

Als individu sta je in verbinding met anderen. Wanneer je opstaat en je een douche neemt, ben je afhankelijk van de mensen verantwoordelijk voor de watervoorziening. Als je liefst een warme douche neemt, ben je afhankelijk van de mensen verantwoordelijk voor de verwarming van dat water. Los van de afhankelijkheid van de producent van de douche, de materialen voor de douche, de installateur van de douche en alle menselijke expertise die dat gemak voorziet.

Als je na de douche graag een boterham eet, zijn we opnieuw afhankelijk. We hebben niet zelf voor de bloem, gist, water, granen en zout gezorgd; anderen hebben dat gedaan. Als je de redenering doortrekt, kan je zelf als individu bijzonder weinig.

Toch doe je ertoe. Door de afhankelijkheid, verbondenheid en interconnectiviteit doe je ertoe. Je maakt een verschil. Als mens heb je gemiddeld invloed op vijftig anderen, die zelf ook invloed hebben op vijftig anderen en zo gaat de trend verder. Doordat we als mens de neiging hebben om gedrag te kopiëren, doe je er extra toe als je een voorbeeldfunctie hebt.

De afhankelijkheid maakt ons als individu misschien zwak en kwetsbaar maar als geheel sterk. De laatste eeuwen zijn we als mensheid in grootse dingen geslaagd. En daar wil ik starten met het goede nieuws. Het relatieve aantal mensen in extreme armoede is op het laagste punt ooit. Er zijn onvoorstelbaar veel uitvindingen gedaan in absurd veel vakgebieden. Er hebben zich wereldwijd nog nooit zo weinig oorlogen voorgedaan. Ook is de gemiddelde wereldwijde levensverwachting gestegen.

Toch blijven er schijnbaar onoplosbare problemen. Wanneer we kijken naar complexe wereldproblemen, zien we het vaak als onmogelijke vraagstukken waar we als individu geen invloed op hebben. Toch is het gedrag van elk individu verantwoordelijk voor de optelsom van het resultaat van dat gedrag.

Daar speelt kunstenaar Chris Jordan prachtig op in. Hij maakt gebruik van kunst om aan te tonen welke invloed ons individuele gedrag heeft op het geheel. Via kunst visualiseert hij de soms onbewuste individuele keuzes die we dagelijks maken op het geheel.

Hij toont zo prachtig ‘the box’ waarin we leven met al de menselijke assumpties, denkfouten, gedragingen, trends en kuddegedrag. Hij hoopt zo een impact te kunnen maken op het gevoel van mensen.

Tegenwoordig hebben we namelijk de mogelijkheid om gegevens te verzamelen ,makkelijk op te slaan en te bewerken.  Toch krijgen we geen vat op de grote cijfers. Een miljoen, een miljard; het zijn moeilijk te bevatten cijfers.

Aan de hand van kunst toont hij wat die cijfers inhouden en geeft hij zo ook een gevoel weer. Door dat gevoel wil hij het culturele gevoel terugkrijgen bij individuen. Hij hoopt hierdoor via verontwaardiging een reactie te krijgen; hij wil het individuele verantwoordelijkheidsgevoel aanboren.

De meeste mensen deugen, het probleem is dat we onbewust verkeerde keuzes maken die het geheel schaadt. Dagelijks onze keuzes in vraag stellen en nadenken over ons (onbewuste) gedrag is ook een keuze. Het is de keuze die we verplicht zijn te maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *